foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Wyszukaj

 

CZY POSYŁAĆ DZIECKO DO PRZEDSZKOLA?



To pytanie zadaje sobie bardzo wielu rodziców. Jedni zatrudniają do opieki nad dzieckiem opiekunki, babcie, ciocie, inni poświęcają swoją pracę zawodową, a przecież możliwość przebywania wśród rówieśników, to krok w rozwoju dziecka. Owszem, przedszkole jako instytucja ma swoje minusy, np. dłuższa rozłąka z rodzicami, częstszy kontakt z chorobami, ale ma też swoje plusy. Ten największy i najważniejszy to wszechstronny rozwój dziecka. Przedszkole nie tylko przygotuje do podjęcia nauki w szkole, czyli nauczy czytać i pisać, ale przede wszystkim przygotuje dziecko pod względem społeczno-emocjonalnym. Prościej mówiąc nauczy współpracy z innymi, zgodnej zabawy, radzenia sobie w najprzeróżniejszych sytuacjach. A czy indywidualna opiekunka może to wszystko zapewnić dziecku?
Na pewno nie, ponieważ człowiek jest istotą społeczną. Rozwój społeczny jednostki stanowi ciąg zmian polegających na osiąganiu wzrastającego poziomu dojrzałości do współżycia i współdziałania z innymi ludźmi. W przedszkolu są to wychowawczynie i grupa rówieśnicza. Zdaniem E.B. Hurlock (Rozwój dziecka. W-wa 1985, PWN) rozwój społeczny odbywa się poprzez:

  • uczenie się zachowań społecznie aprobowanych, obejmujących poznawanie obyczajów i tradycji oraz uczenie się zachowań akceptowanych przez grupę;
  • pełnienie ról społecznie aprobowanych, to jest takich, które dana grupa społeczna przyjęła za własne;
  • rozwój postaw społecznych, wiążących się z przyjęciem nowych sposobów zachowania.

 

Uspołecznienie dziecka dokonuje się, więc w wyniku kontaktów z rówieśnikami, podczas których rozwija ono w sobie te cechy i dyspozycje, które pozwolą na umiejętne radzenie sobie w różnych sytuacjach życiowych, także w szkole. Również rozwój emocjonalny to odpowiedź na oddziaływanie otoczenia. Rozwój uczuć zależy między innymi od procesu dojrzewania układu nerwowego, od bodźców płynących na dziecko ze strony środowiska oraz od jego indywidualnych przeżyć emocjonalnych, które mają znaczenie w przystosowaniu się dziecka do otoczenia. Warunkiem koniecznym w/w rozwoju są życzliwe kontakty z rówieśnikami i dorosłymi, zwłaszcza z rodzicami. Niekorzystny dla dziecka jest niedosyt kontaktów emocjonalnych oraz przesada w zaspakajaniu wszystkich potrzeb, np. rozpieszczanie. W okresie przedszkolnym przeważają u dziecka uczucia o charakterze afektywnym. Są one silne, gwałtowne i krótkotrwałe. Pod koniec tego okresu występuje zdolność do samokontroli przeżyć emocjonalnych, co jest przejawem podstawowych warunków dojrzałości szkolnej.

mgr Lidia Mączka