^Powrót
  
  
  

Wyszukaj

Publikacje nauczycieli

„Matematyka nie jest ani trudna, ani nudna.
Zwłaszcza jeśli zaprzyjaźnimy się z nią od dziecka”

Arystoteles

Zabawa jest integralną częścią życia dziecka. Dzieci od około 2. do 6. roku życia poświęcają na nią większą część dnia. Dzięki zabawie dzieci nawiązują relację z innymi, zdobywają doświadczenia, nowe umiejętności, poznają świat. Dziecko podczas zabawy jest w pełni zaangażowane i aktywne, wtedy to właśnie następuje nieświadomy proces nauki. Warto więc wykorzystać tę spontaniczną formę aktywności dzieci i pokierować nią w sposób świadomy. Pamiętając jednocześnie aby powstrzymać się od zbytniej ingerencji. Zabawa jest najlepszą formą uczenia się, którą powinniśmy rozwijać dobierając takie metody i formy aby przyswajanie wiedzy przez dzieci następowało zupełnie naturalnie w drodze działań praktycznych.

Zabawy manipulacyjne są pierwszą aktywnością pojawiającą się w życiu dziecka, dają możliwość eksploracji, działania, wyzwalają chęć poszukiwania. Maluchy uwielbiają zabawy piaskiem, błotem, wodą... dzięki temu wyrabiają sobie pojęcie o objętości, świadomości własnego ciała i położenia różnych przedmiotów względem siebie. Doświadczenia te stanowią fundament dla późniejszej nauki matematyki.

Orientację w przestrzeni dziecko zdobywa patrząc, poruszając się, słuchając, dotykając. Dobra orientacja w przestrzeni idzie zazwyczaj w parze ze zdolnościami matematycznymi. Warto więc proponować dziecku zabawy, które rozwijają te umiejętności.

E. Gruszczyk-Kolczyńska słusznie zauważyła, że w edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Tylko odpowiednio wyzwolone rozwijają myślenie i wzmacniają odporność, stanowiąc podbudowę do tworzenia pojęć i rozwijania umiejętności. Zdaniem E. Gruszczyk – Kolczyńskiej „Edukację matematyczną dzieci można podzielić na dwie części. Pierwsza ta, która rozpoczyna się na długo przed rozpoczęciem przez dziecko systematycznej nauki matematyki, powinna być poświęcona rozwijaniu dziecięcego liczenia, kształtowania pierwszych intuicji miary i mierzenia, a także orientacji przestrzennej, czyli tego wszystkiego, co jest dla dziecka dostępne jeszcze przed pojawieniem się w jego rozumowaniu pierwszych operacji na poziomie konkretnym.” Druga część edukacji to kształtowanie pojęć i umiejętności matematycznych zależne od tego czy dzieci osiągnęły wcześniej dojrzałość do uczenia się matematyki.

W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są zatem doświadczenia dziecka, które stanowią budulec do tworzenia pojęć i umiejętności. Jeżeli doświadczenia są specjalnie dobrane, przyczyniają się znacznie do rozwoju. Zgodnie z twierdzeniem Konfucjusza „Powiedz mi a zapomnę, pokaż mi a zapamiętam, pozwól mi zrobić, a zrozumiem”.

Dom rodzinny, przedszkole i szkoła pełnią niezwykle ważną rolę w rozwijaniu kompetencji matematycznych u dzieci. Posiadają także odpowiednie ku temu instrumenty. Rodzic oraz nauczyciel podchodzący w sposób indywidualny do każdego dziecka, wspierający, zachęcający, nagradzający i motywujący do dalszej pracy staje się bliski dziecku i dzięki temu rozbudza w nim uśpioną energie do efektywnej pracy. Nauczyciel, który znajduje czas dla swoich podopiecznych, darzy ich szacunkiem i ciepłem staje się niezwykłym kluczem za pomocą którego można otworzyć serca i umysły dzieci.

Poprzez odpowiedni dobór aktywności powinniśmy wspólnie dążyć do wszechstronnego i pełnego rozwoju dzieci kształtując następujące umiejętności matematyczne:

  • dostrzeganie regularności w szlaczkach, mozaikach, konstrukcjach;
  • liczenie – przeliczanie elementów, dodawanie, odejmowanie, dzielenie po równo, łączenie w równoliczne grupy (przygotowujące do mnożenia);
  • zapoznanie ze znakami matematycznymi: +, -, =, <, >;
  • zapoznanie z symbolicznym zapisem liczb w postaci cyfr;
  • rozwiązywanie prostych zadań tekstowych;
  • układanie prostych zadań tekstowych, gier;
  • dokonywanie pomiaru długości, porównywanie wagi, objętości;
  • rozwijanie intuicji geometrycznej;
  • wprowadzenie w świat figur płaskich i brył;
  • orientacja w czasie;
  • poznanie wartości pieniądza i rozróżnianie niektórych nominałów;
  • orientacja w przestrzeni – umiejętności orientowania się w schemacie własnego ciała, określania kierunków w otwartej przestrzeni.

Aby osiągnąć najlepsze efekty w pracy dydaktyczno–wychowawczej należy prowadzić ścisła współpracę środowiska rodzinnego oraz przedszkola. Rodzice i nauczyciele powinni być dla siebie sprzymierzeńcami, którzy dążą do stworzenia jak najlepszych warunków rozwoju dla dzieci. Współpraca nauczyciela i rodziców musi zawsze opierać się na wzajemnym szacunku oraz świadomości roli, jaką obie strony sprawują nad dziećmi. Jeśli rodzic szanuje nauczyciela, okazuje mu zaufanie i życzliwość wówczas także i dziecko podąży jego drogą i z ochotą podejmie działania proponowane przez wychowawcę.

Podsumowując niniejszy artykuł pozwolę sobie przytoczyć cytat Franklina Delano Roosevelta, który słusznie twierdził że „ludzie pracujący razem jako jedna grupa potrafią dokonać rzeczy, których osiągnięcie nie śniło się nikomu z osobna”.

Opracowanie : mgr Katarzyna Korgol

Copyright © 2021. KIDS ScHO0L Rights Reserved.